Meer over Algemeen

Meditatie:

NEEM RUST 

En rust een weinig.

Markus 6:31b

Als deze Kerkbode verschijnt, breekt er voor velen een periode van rust aan. Een tijd waarin we even afstand mogen nemen van het dagelijks werk. Velen hebben daar na een drukke periode naar uitgezien. 
In Markus 6 zijn de discipelen ook druk geweest. Ze zijn het land doorgereisd en hebben her en der het Evangelie mogen verkondigen. Christus had hen de kracht gegeven om hun prediking te bevestigen met wonderen. Vol met indrukken zijn ze teruggekeerd bij hun Meester. Maar er is nauwelijks gelegenheid om hun indrukken met Hem te delen. En dan is er ook nog het schokkende bericht dat Johannes de Doper in de kerker van koning Herodes onthoofd is. 
Na alles wat er gedaan is en na alles wat er gebeurd is, wordt hen geen tijd gegund om tot zichzelf te komen. En wat nog belangrijker is: Er is geen gelegenheid om tot Hem te komen. De mensen lopen bij Hem in en uit. Voortdurend wordt Zijn aandacht opgeëist. Er is zelfs geen tijd om te eten. Daarom zegt Christus tot Zijn discipelen: ‘Komt gij in een woeste plaats hier alleen en rust een weinig.’ Daarna kunnen ze hun taak weer op zich nemen. Het is dus geen rust ten koste van hun werk, maar juist met het oog op de voortgang ervan! 
Het is een bijbelse opdracht om te werken, om de aarde te bebouwen en te bewaren. We worden in de Schrift daartoe aangespoord. Luiheid wordt afgewezen. Salomo zegt: ‘Ga tot de mier, gij luiaard.’ Naast het belang van werken wijst de Bijbel ook op het belang van rusten. Alles heeft z’n tijd! God rustte van Zijn werk op de zevende dag. Hij gunt ook mensen hun rust. We mogen geen slaven van ons werk worden. We moeten na onze dagelijkse arbeid ons lichaam rust geven. De boog kan niet altijd gespannen staan. We zijn geen machine. Bij een bijbels leefpatroon hoort ook rust. 
De rust waar Christus in Markus 6 van spreekt, horen we ook op verschillende plaatsen in de brieven van Paulus. Meestal is het dan in onze Staten-vertaling weergeven als verkwikking. In bijvoorbeeld 1 Korinthe 16 getuigt de apostel het dat Stéfanas, Fortunátus en Achaïkus zijn geest verkwikt hebben. En aan Filémon schrijft hij dankbaar dat door zijn toedoen de ingewanden der heiligen verkwikt zijn. Met die rust wordt geen ledigheid bedoeld, dat is nog steeds het oorkussen van de duivel. Laten we daarvoor waken!
De rust waartoe Christus Zijn volgelingen nodigt, heeft kennelijk een geestelijke weldaad in zich. Het wordt door de Heilige Geest zowel gebruikt voor de rust die de discipelen in een woeste plaats genieten, alsook de innerlijke verkwikking van de apostel. Het één staat blijkbaar niet los van het ander. Lichamelijke rust én innerlijke verkwikking. Dat kan ook niet anders wanneer het de Meester Zelf is, Die ons een weinig rusten doet. 
De rust die werkelijk heilzaam is, bevat dus ook altijd verkwikking. Je aansterken in de kracht die Hij verleent. Laten we dan de middelen tot verkwikking, Gods Woord en goede boeken, in onze reiskoffer niet vergeten!
Neem rust en heb geen rust eer je de ware rust gevonden hebt in die grote Rustaanbrenger, Jezus Christus. Hij heeft gezegd: ‘Komt herwaarts tot Mij, allen die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven.’


Ds. J. Joppe

 

 

  • © hersteld hervormde kerk 2019